شەبەق
خەڵات  
  پست ثابت !

             

                    چهار پاره ای تقدیم به آنانکه:

      در( شه به ق و یاقوت )درحق ما اظهار کم لطفی کردند.    

    الهام گرفته از داستان حج رفتن روباه با کاروان مرغان

 

                             *           *            *

شب روبهی ملوس به وبلاگ شبق زد

                 بیچاره روبهک ،دم  ز  اخلاص وحق زد

هرآن به تله افتاد ،زان همه مکر ونیرنگ

                  دم بریده ونالان ،به تله ماند و  نق زد

                       *      *      *

باری به شکوه گفت:ره کعبه رابستند

                  راهی حج که بودم،پایم راشکستند

امان از زمانه  و مردم بی ترحم

                   ره کاروان زدند ،بریدند وگسستند !

 

                        *     *       *

هر دم  در تکاپو و باز در جست وخیز بود

                     آن گرفتار  مداما ، بر قصد گریز بود

خورشید طلوع کرد،نقاب زچهره افتاد

                    آن روبهی مکار،جهان دیده و تیز بود!

                     *        *      *

روبهی فریبکار   ،همه عمر دل آزار

                    هر روز به رنگی،عیان بود و پدیدار

از دست بلاخیزش،مرغان پریشان حال

                 همه مات ومبهوت،خشک چو نقش دیوار  !!

                    *      *       *

گفتم:زان رنگ وریا، حیاکو؟ حیاکن !

                 بر عمر،اسف خور،باز حج را قضاکن  !

زنهار !گناه است ،آزردن مرغان

                 درسیر  وسلوک بیا خود را فنا کن  !!

       

           *        *        *

 

 

 

                                 جواب فقط به هتاکان نه کسی دیگر!

گر ندهم جواب روباه چه کنم؟          با زخم این نیش جانکاه چه کنم ؟

هتکان بازبان،شمع محفل کشتند       گر نپویم ره بسوی ماه چه کنم؟

ز دست اهریمنان  فرشته رنگ          جز از خدا جستن پناه، چه کنم ؟

گررذالت اراذل به خود حوالت نکنم       با این همه توهین وبد وبیراه چه کنم ؟

باری نگیر بر ما گر مونس بد شدیم       ور  نبخشی این  بار گناه چه کنم ؟  

الهی بداندیش راهم به صلاح آور       ورنجویم منزل زآستانه ی شاه چه کنم ؟

                                                 *     *       *

         ادمه ی داستان:

   به دستور روباه حمله به مرغان متوقف می شود ! تا ببینیم ،

   پناه بر خدا چه نیرنگی پس پرده باشد .!!     23آذر 93

[ سه شنبه ششم آبان 1393 ] [ 19:48 ] [ فاتح سعیدی ]
 

                              چواری یوه

نه فریشته م، نه جنوکه م ،نه  په ری      

                      خاک و لیته م،جه لاو کیمیا گه ری

ئوسای کارزانی  پاسه تیکه لش که رد

                   کوتانی  دلیو  خه زینه و  جوهه ری !!

                                 (  خه لات)

[ سه شنبه بیست و پنجم آذر 1393 ] [ 14:32 ] [ فاتح سعیدی ]
درخت سیبی که  در یکسال برای بار دوم  به بار نشست

و شکوفه و میوه  داد.اما این بار در  فصل خزان و 22آذر ماه 93

 این پدیده ی عجیب مشاهده شد.شهرمریوان با وجودی که

دارای آب وهوای سرد وکوهستانی است،به علت هوایمطبوع

و ملایم و بهاری  فصل پاییز و بارندگی زیاد امسال درختان بیشتر

پیش ازخزان کامل وریزش برگها ،دوباره جوانه زده و  گاها شکوفه

 و حتی میوه به ثمر رسانده اند .نمونه ی زنده  آن که من شاهد

عینی این پدیده می باشم ، درختسیبی است گلدانی که در فضای

باز  پشت بام قرار دارد می باشد .

این سیب در آغاز فصل پاییز  فاقد هر نوع شکوفه ای بود .در اواسط پاییز

 شکوفه نمود و در شروع خزان شکوفه ها به میوه تبدیل شد و هنوز

برگهای آن نریخته اند ،میوه ی سیب روی آن مشاهده می شود.

واین عکس رد تاریخ 22 آذر ماه 93 از آن برداشته شده و گذاشته شده است .

  بیرون می آورد شب را در  دل روز  وروز را در دل شب !

  وبیرون می آورد زنده را از مرده  و مرده را از زنده .!

  و  او برهمه چیز تواناست.

 

 

                     

[ شنبه بیست و دوم آذر 1393 ] [ 19:4 ] [ فاتح سعیدی ]

        دعوت به کار خیر  :               

                   بیائید با کاشت درخت وبذر آنها،،،

زخم سوختگی پیکر طبیعت کردستان را مداوا  و تیمار کنیم . !!

 با توجه به اهمیت در خت و جنگل و فضای سبزدر ایجاد زیبایی و

طراوت و  دمیدن حیات در طبیعت و ارتباط تنگاتنگ زندگی ما انسانها

 با این مهم  ،جای تامل است و زندگی ما با آن تنیده شده وبه آن

وابسته است.اما از  طرفی بی توجهی و اهمال عده ای از انسانها

 در حفظ وحراست آن ،سبب شده است در سالهای اخیر جنگلهای

منطقه ی کردستان و هورامان،مکررا وبارها طعمه ی آتش وآتشسوزیهای

 حیات سوز گردد .این امر باعث خسارات جبران ناپذیری به حیات وحش

و طبیعت زیبای منطقه شود . که هردل زنده ای را متاثر  ومتالم   نموده

است . ! این روند می تواند تهدیدی جدی و بزرگ برای منطقه وسرمایه

های ملی نسل حال و آینده ما گردد.اگر هوشیارانه مانع این عمل

نسنجیده وناشایست نگردیم ،درآینده ی نه چندان دور شاهد  تلی از

خاکستر زغال و خاک سوخته ی مناظر زیبای وطنمان خواهیم بو د که

 دوزخ سیاه را  در اذهان تداعی خواهدنمود.و فرزندان آینده ،بایدبر

تپه ها ی خشک و سوخته ی آن  پرسه بزنند.!

لذا بر ماست که به راحتی نگذاریم این گنج خدادادی و این گوهر بی

بدل واین حیات وطبیعت زیبای منطقه به تاراج  ندانم کاریها وتبهکاریهای

افراد غیرمسئول برود. ما  باید خودرامسئول ومکلف بدانیم از آن حفاظت

وحراست بنمائیم و ازتخریب طبیعت وجنگل جلوگیری کنیم.اگرچه

خسارات به بار آمده را نتوان جبران کرد و جای  هر  درخت سوخته ،

چیزی جز خاکستر و زغالی به جای نخواهد ماند ،! ولی برای ترمیم

 آن هیچگاه دیر نیست و در احیای فضای سبز وجنگلهای کردستان با

کاشتن درخت در فصل درختکاری و بذربلوط ودرختهای جنگلی ،گامی

جدی برداریم .بی شک اگر این اندیشه به فرهنگ همگانی مبدل گردد

و هر یک نفر سالی یک درخت بکاردو بذر بلوط و تایله و (وه نی ) بنشاند

،محیطی سر سبزوخرم برای نسل آینده خویش مهیا و رقم خواهیم زد

که سایبان  آن  بر  سر و  زندگی فرزندانمان گسترده خواهد شد  .

                   11/  /93/9 13   فاتح سعیدی  -مریوان 

       

[ سه شنبه یازدهم آذر 1393 ] [ 0:4 ] [ فاتح سعیدی ]
      روجیار ئارویچ دیسان جه که ل زیاوه  !

                    تینجه ش   داشو  ده لاقه ی پیسه جارا

      که   لاشدا   گوشه و   لیفی  چ وه ش  واتش :

                  عه مری  عازیزت ،حه یف  به وه رم  ویارا    !!

                          *             *             *

     نه جنوکه م ،نه فریشته م، نه په ری !

                       خاک و  لیته م  جه لاو   کیمیا گه ری

     ئوسای کارزانی پاسه تیکه لش  که رد

                       که وتانی  دلیو   خه زینه و   جوهه ری  !!  

                             (خه لات  شه ره کانی )

[ جمعه هفتم آذر 1393 ] [ 9:3 ] [ فاتح سعیدی ]

 

                   شعر

 

ای بشرگوهر خود تو لگد کوب مکن

سجده به آدم و حیوان و گل و چوب مکن

خم مکن قامت مردی بر انسان دگر

فطرت پاک خود آلوده و معیوب مکن

هیچ حیوان نشود خم بر حیوان دگر

خویش را نزد خرد رانده و مغضوب مکن

خلق از بهر خلافت شده ای خود مشکن

ملکی ! خویش به ابلیس تو منسوب مکن

می کشد جامعه را روح تملق به فساد

چاپلوسی و تملق بود آشوب مکن

نیست شایسته تمجید کسی غیر خدا

در نظرها تو بدان را به غلط خوب مکن

این همه منت دونان تو مکش بهر دو نان

خویش را این همه درمانده و مغلوب مکن

باش منصور چو مردان خدا عاشق دوست

در دو عالم هوسی جز رخ محبوب مکن

........توسط  آقای سابق خسروی..وبلاگ:آب  آفتاب آینه

 

[ یکشنبه بیست و پنجم آبان 1393 ] [ 18:11 ] [ فاتح سعیدی ]
 

                            توصیه به شما 

 

گر ز خانه تورا رانده باشند !

          در شهری غریب مانده باشی

                           میهمان نا خوانده مباش !!

[ دوشنبه نوزدهم آبان 1393 ] [ 19:19 ] [ فاتح سعیدی ]

                                          شه راره پاییز

 

 

 خه زانو شیعرام

*     *       *

ئاره زووما  ،گيٌٌَلوو په ی ويَم

جه ده شت و  ده ری بی  گه ردت 

 که روو سه یران  باخ و هه ردت 

ئامیته بوو

 به خشه خش ، چنی خه زانوو  داره کا 

 دیمه نی وه ش،هه زار ره نگی گونای زه ردت !

*         *             *                   

 سالای سال  ، ته می خیال 

 عه زره ته مه ن

 جه سه ر   که شی سه ری به رزم 

جه  شه وگاری دریژته ، هورزو بیاو   به هه ورو لاو هه ساره کا 

 تا ئاسمانی گردی یه کسه ر گیرونه وه ر!!

 بوونه واران

 به رهیله و به تاو  واروو ، وه لات داروو

 ساراو ده شت و که ش و که مه ر

 به لکوو  بدو  په له ی سالت !

یاخو بوونه ئه وه ل وه رویی  که له هه رزی

   شاخی به رزی که ل  ویالت !  

 

*     *      *        

 بوو په له وه ر

 جه وه ره تاو ،دول  وسه رکاو ، 

جه سه یه و لانساره کا ، گیلوو  وه شی وشادی که روو  

 هه رکو بلی  

 عازا ،  وه لته ر  نزانی به روو  

چنی ویاره و  له ته له توو  بالداره کا

پاییز ، پاییز ده و هه والت ،   

    *    *     *

 من مه زانوومچی خیالم  حه یرانوو تون ؟

  مه جنوون ئاسا ویلی له یلین ،یا سه ربه خون ؟

 

جه دووری تو  ، فکرو هوشم  سه ردی بی هیز ، لاشه ئ مه رده ن   

تو هه ناسه ی عیسای مریه م !

ماچا  پاییز  : فه سلی  خه زان ،ماته مینا ،چن خه مینا !!

ماچو درون ، واته ی نا حه ز جه وراو سته م ! 

 ها ژه  و  وایاو خشه و گه لای 

چنی برووسکه و  گرمه و  هه وری  

  زاخاو ده ری په ژاره و خه م !

....................                                                                          

 

  

[ شنبه سوم آبان 1393 ] [ 0:56 ] [ فاتح سعیدی ]

 

بار الهی،،!

این چه آتشی است که در بستان افکندی ؟

با آن دوستان را می نوازی

 و به گلستانش مبدل کردی !

 جز همانیست که به آن الهام فرمودی :

 "یا نار ! کونوا  علی ابراهیم بردا وسلاما

 

[ یکشنبه بیست و هفتم مهر 1393 ] [ 22:34 ] [ فاتح سعیدی ]
          تو از کدامین  طیفی ؟

 

1--آدمها یی که میل دارند مردم بزرگشان بدانند وستایششان کنند

 بدانند که اگر خود را کوه ببینند ،حبابی بیش نیستند.!

2-- آدمهایی که بزرگ همت باشند ،دلی بزرگتر دارند  چون دریا همه چیز را در خود فرو می برندو می بلعند.

3--آدمهای خداجو  و متواضع ،خود را کمتر از پندار مردم  نمایان می کنند.

4-- آدمهای خودپرست ،به آن شادند که افراد رذیل  دو رشان را بگیرند

 و تمجید و مدحشان کنند.

5- آدمهای مغرور ، خدمتکار نفس خویشند و محبانشان کسانی هستند که نفسشان را باد کنند.

6- آدمهای کاذب  در ادعا،کسانی هستند  که به قیومیت و کد خدا      مآبی  خویش  بر مردم عشق می ورزند .

7- آدمهای  خادم  ، به خدمت عشق می ورزند و   نه منت

می گزارندو نه چشمداشتی از مردم دارند .

 8--آدمهای کاذب ،ٌصد رنگ پرچم  در خفا دارند ،هر کدام خوشایند 

و فریبنده ی مردم بو د،همان را علم می کنند.

  9_ آدمهای صادق ،یک رنگند و هزینه ی آنرا نیز می پردازند .!

 10- آدمهای صادق ،خود رابرای خدمت به خلق خدا می خواهند

   11-  آدمهای کاذب خدارا برای  خلق مردم خدمتکار خویش می خواهند.

 12-آدمها ی شرافتمند از بس خدا وندگار را بزرگ وبلند مرتبه می بینند خود را  کوچک وعاجز  می دانند و ریشه ی کبر و غرور را با این اندیشه می خشکانند وچیزی ندارند به آن بنازند و تفاخر کنند.

13-آدمهای رذیل  خودبین هستند وبا متاع دنیا کودکانه نشئه می شوند

 ونفسشان را فربه می کنند.

 14-و ادمهای ......

 ..............................................................................................................................

       ا ی کاش  ،،

،نمره ی آدمها از صفر تا بیست بر پیشانی آنها نوشته می شد

و چون یک تابلوی گردان الکتریکی نوسانات مردی یانامردیشان را

می نوشت !


آنگاه ما :
             ما عمرمان با برکت بود.


1-چون فریب نمی خوردیم ، 

2-وقت را تلف ریاکاری و تملق دیگران نمی نمودیم.

3- رذالت وفرومایگی را برخویش تحمیل نمی کردیم .

4-آغا بالا سری را بر خویش نمی تراشیدیم .

5-انرژی خویش را در خدمت بی منت وبی مزد به نامردان

به هدرنمی دادیم.

6- کرامت انسانی خدادی خویش را لگد مال نمی کردیم .

7-انسانها را به پای صداقت ،تواضع ،کرامت انسانی ونمره ی

پیشانیمی شناختیم و مشتاقانه دوستشان می داشتیم . 

8-افراد سود جو ، مدعی کاذب ، ریاکار ، غدار ،فریبنده ،

زالو صفت،خود پرست ،عشوه گر که نمره ی مردانگیشان صفر بود

،صدره نشیننمی شدند.


و ......

 

 

 

 

 

 

 

 

[ دوشنبه چهاردهم مهر 1393 ] [ 13:49 ] [ فاتح سعیدی ]
   ........   مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

امکانات وب