X
تبلیغات
شه به ق

شه به ق
خه لات  
1393    ئاما  !

 سا له ی 

         تازیت

           مه باره که بو

...............................

سه حه ر هورسا،دریان په رده وشه وگاری

               داش سه رکه شا پرشنگوو روجیاری

نزانیش دا  زینده گانی سه ر جه نوی

           کوچی زمسان،ئامای فه سلوو وه هاری

          *                 *

وه ختیو وینوو  هه راله و چووزه و داری

                  پیغام ماروو،ئامای فه سلو وه هاری

ماچو:هورزه،دنیا واراش  ره نگ و بو

                 واره شیوه وزینگانی کونه و پاری

                 *               *

         (خه لات)

                                              

[ پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1392 ] [ 18:58 ] [ فاتح سعیدی ]

       مناظری از غار   حسین کوه کن در   (مه یگو ری )

      عکسها کپی  شده از  وبلاگ خالو حسه ین  کو که ن

        بس طاقها شکست ولی بیستون بجاست

                              آری بنای عشق چنین محکم اوفتد        


      (1)                                                                       صائب تبریزی


  (2)

                                        

  (3)

         

  (4)

      (  شریخه ی قوله نگه  ) ی  خالو حسه ین

   فه رهاد ناکام ،فه رهادی ناکام

                         رسوای زه مانه جه لای خاس وعام

   پاله وان بازوو،شازاده شیوه

                         زه لیلی نه فسی سه ر که شی لیوه

   نه پای بیستوون ،بی غه لتانی خاک

                        نه مه ن شریخه ی قوله نگه ی سامناک !

   عه شقی مه جازی گردش ئه فسانه ن

                        رازی فه رهادو  قه یسی زه مانه ن

   که ی توچون حسه ین نه ته وه ی کوردان

                       وه ته ن  وه شه ویس،شه یدای کوردستان

   به عه شقی وه ته ن قوله نگه ت شانا؟

                      په ی هیزی تیشه ،"لا حو ل .." ت  وانا !؟

   که ردت (ته وه کول)به زاتی باری

                       په ی کوردان تاقت ،بی یادگار ی؟

   باخالو حسه ین که رو شانازی

                      تاقش بو یاگیو  میمان  نه وازی

   جه سینه ی که مه ر،میراسش  مه نو

                    نه ک حه سره تی عه شق شیرینی جه تو !

   (خه لات) جه حه یات ،یاوا  حزوورش

                      ماوای "مه یگوری " هه وارگه ی دوورش

            فاتیح سه عیدی 92/11/15  مه ریوان

[ شنبه دوازدهم بهمن 1392 ] [ 22:13 ] [ فاتح سعیدی ]

نامیو   جه هه ورامانو ،  په ی جوابوو 

     پیغامه کاو     ئیقبالی لاهووری

عابیدی شه و،سواره ی رو

حه فتاسالین،جه شونو تو

جه ئاسمانوو   ئاواتینه

چه موو  دلیم گیله ی گیلو

جه به ینوو گرد هه ساره کا ،ئاسمانی به رزوو شاره کا

عه یزه ن بزیو ،هه ساره ی رو !

ئه ی داخه که م  !

جه لاو ئیمه،هه ر پاییزا ،گه لا ریزا

شه وگارش سه خت و دریژا،ته م و مژا  !

جه ئاسمانی  پر جه هه ورش

یوم  نه ئیسه و،شوقن عه ینی هه ساره که ت 

خاس دیارا

شوله شانو ،جه لاهوو ر و جه هیندوسان

جه سیالکوت 

ئاسمانی به رزی شاره که ت !

        *   *    *

نزانی   بو !

چه یچ دیارا ،جه سه ر قوله ی  شاهو  و به مو

جه ئارارات   تا داله هو !

ده نگی به لی ئه ژنیم  مه یو

جه سه ر  مزگی و مناره که ت

ئه من  ئه ژنیم  ،ته په و دلیت 

چنی   ده نگوو   وه شه ویسی،جه سینه ی  پر  شه راره که ت !

        *    *    *

چن ها سالین

مه زرای ئو مه ت ،بی وارانا ، وشکا ، به را !

که ردش  هاوار ،هاواری ئاو 

ویر   و هوشت ،به حری په را 

 ته که ل   ،ته که ل  شه پول مدو ،ئاوژین  که رو

نه مامی باخی  ئومه ته   هه ژاره که ت !

      *   *    *

بانگه وازت  بیه ن شه مال 

چا وخته نه  شه به ق   دابوش

جه  شیرین  وه رمی  وه هاری چلاکنوره

جوان  و پیره  خوماره که ت  !!

  هه واله کیت

ئاسمانه نه

گیلا  پیسه  په پووله کا

گنا شونو   لیزگه و   وه ری

تا  بر که رو شوقش ،به لکوو  ،ئولاته ری !

دیاری  به را ،هه لم  وهه لای  وه شی گول  وگولزاره که ت

      *    *     *

مه له وانی به حری  عیرفان 

قوتبی  زه مان

شابالی  عیلم 

با ئالا یو  زانایی بو  ،کیلی  گولکو   و  مه زاره که ت  !

حه فتا  سالین جه شونو    ویت

منیچ  واتم :"حه یف که  چنیم  ئاشنا  بی !

تا ئامانی  ئاسانه که ت

حه یران  بیا ، جه پیغامی  هیز و  ویریت

جه  ئه رمه غانی  حیجازت ، گه نجی شیعری  دور  دانه که ت !

     *     *     *  

که س نه زاناش  ئینه  کی بی

چیش  واچی  یا چنی  کی بی !

راویاربی ،فریشته  یا  روجیار بی  ؟  

ئاموزگاری  مه دره سه ی  عیشق

په ی  سه ییدی ،په ی نوره سی  وپه ی به ننابی 

      *    *    *

شوره    سوار ،تاقه  سالار

په روه رده ی   دامانی  فه ره نگ

نه دورنات  دین،نه فارات  ره نگ  !

پیغامت  دا به فه ره نگی :  "می از میخانه ی مغرب چشیدم  "

به گیانم ،هه رچیم  ئه سا  ده ردی سه ربی

: "نشستم با نکویان فرنگی "

 حه رئارومه  بی سوود وبی سه مه ر  بی 

 هه والت دا

چریت عه یزه ن :

موسلمانا ،

ئومه تی ژیر ،جوان وپیر

سرروو ژیوای ،په شای  وگه دای

په ی حرمه توو  هه ر  وه  دنیای ،به شیوازوو مسته فایا

گوهه ریوا

جه خه زینه و پاکو    عه رشی

زینه توو دینوو  خودایا 

     *    *    *

                                       خه لات  12/10/1392

                        www.fatehs.blogfa.com شه به ق         

[ جمعه سیزدهم دی 1392 ] [ 18:15 ] [ فاتح سعیدی ]
   غزلی از علامه اقبال  لاهوری 

 سوزوگداز زندگی ،لذت جستجوی تو

         راه چو مار می گزد ،گر نروم به سوی تو

سینه گشاده جبرئیل،ازبرعاشقان گذشت

           تا شرری به او  فتد ،آتش آرزوی تو

هم به هوای جلوه ای،پاره کنم حجاب را

            هم به نگاه نارسا،پرده کشم به روی تو

من به تلاش تو روم،یابه تلاش خود روم

          عقل و دل و نظر همه،گم شدگان کوی تو

از چمن تو رسته ام،قطرهء شبنمی ببخش

          خاطر غنچه وا شود،کم نشود زجوی تو

                    *     *        *

[ چهارشنبه بیستم آذر 1392 ] [ 0:30 ] [ فاتح سعیدی ]

 جه ویبلاگو   (ره نگا ره نگی ) کاک عه تای  حسینی   ده گا گایی گیریان
..........................................................................................................................

به‌ ناوی داهێنه‌ر و ڕاهێنه‌ر

به‌ ناوی خولقێنه‌ری پیت و وشه‌

نازانم ئه‌مه‌ چه‌نده‌مین کۆڕ، یان کۆبوونه‌وه‌یه‌ بۆ ناساندنی گه‌وره‌

 پیاوێک له‌ مێژووی گه‌له‌که‌مان ، به‌ڵام به‌ دڵنیایه‌وه‌ ئه‌وه‌ ئه‌زانم که‌

 کۆڕێکی تر و کۆبوونه‌وه‌یکی تر بۆ ناساندنی که‌سانی تر، به‌

 ڕێوه‌یه‌ و ساڵه‌کانی تر و کۆڕ و کۆبوونه‌وه‌کانی تر دێن و ده‌چن .

که‌وابوو بێن با هه‌تا هه‌ین و ماوین بۆ یه‌کتر ڕێز و حۆرمه‌ت دابنین .

سه‌ر له‌ به‌یانییکی فێنک وبه‌ شنه‌ی هاوینی ساڵی 1302 هه‌تاوی

 ، کاتێ کاروانکوژه‌که‌ گوم بوو و شه‌به‌قی ڕاست وێژ ئاژینی به‌رزی

 شاهۆ بوو، سۆفی حه‌بیبی دڵپاک و دڵ ڕوونی هه‌جیجی له‌

 هه‌وارگه‌ی گاودۆڵ، له‌ سه‌ر تاشه‌ به‌ردێکی ته‌خت و ڕوو به‌ قیبله‌

 ، له‌ ڕاز و نیازی خۆی له‌ گه‌ڵ په‌روه‌ردگاریئه‌و سروشته‌

 ئه‌فسووناویه‌ لێ بوویه‌وه‌، هه‌نگاوه‌کانی به‌ره‌و که‌وێڵه‌که‌ی توندتر

 کرد ، له‌ به‌ر ئه‌وه‌ی مینای خێزانی پامانگ بوو ، له‌ دوای خه‌به‌ر

 دان به‌ مامانی هه‌وارگه‌که‌، کۆڕێکی ڕه‌زا و سووک و گرینۆک ده‌نگ

 و هه‌رای خسته‌ ئه‌و هه‌رده‌ ئارامه‌و زۆربه‌ی که‌پرنشینه‌ کانی

 گاودۆڵ به‌ ده‌نگی ئه‌و به‌ خه‌به‌ر هاتن.

دایک و باوک مه‌لایان بانگ کرد و بانگیان دا به‌ گوێیدا و ناویان نایه‌

 ((سه‌عدۆڵڵا))، به‌و هیوایه‌ی خوشبه‌خت ببێ و خوشبه‌ختیچ بۆ

 بنه‌ ماڵه‌ بهێنێ.

سه‌عدۆڵڵا ‌ 88 ساڵ پێش ئیستا له‌ هه‌وارگه‌ی گاودۆڵی هه‌جیج

 وه‌ک ئه‌ستێره‌یکی گه‌ش له‌ ئاسمانی کورده‌واریدا دره‌وشایه‌وه‌ 

. تازه‌ هۆگری هه‌واری گاودۆڵ و زستانی هه‌جیج و هاتوچووی

 سه‌ر وه‌ننه‌نی سیروان بووبوو، ئاواره‌ی ناوچه‌ی ژاوه‌رۆ کران و

 به‌ختیان وه‌ک پیره‌ هه‌ڵۆ ژه‌ دێی (( فه‌قیه‌کان )) نیشته‌وه‌

 ((سه‌عدۆڵڵا)) منداڵ بوو کرا به‌ فه‌قی له‌ لای مه‌لا سه‌لاح ناوێک

 ، پاشان لای مه‌لا مۆحه‌ممه‌دی شه‌ریفی پیته‌کانی ناسی و یه‌ک

 دوو جزمی له‌ قۆرئان خوێند ، پاش دوو ساڵ یه‌ریبی و ئاواره‌یی 

گه‌ڕانه‌وه‌ بۆ هه‌جیج.

ئه‌م جاره‌ سۆفی حه‌بیب ، ((سه‌عدۆڵڵای)) برده‌ پاوه‌ و کردیه‌

 فه‌قی مه‌لا ئه‌حمه‌دی ئه‌نساری و له‌ لای ئه‌و قۆرئانی خه‌تم کرد

 و پاشان شاری پاوه‌ی به‌ره‌و ئه‌سپه‌رێز به‌جێ هێشت و له‌ لای

 مه‌لا (( شه‌مسه‌دین)) گوڵستان و بووستانی سه‌عدی خوێند و

 دووباره‌ گه‌ڕایه‌وه‌ بۆ هه‌جیج و له‌ لای مه‌لا حه‌مه‌ ڕه‌شید ده‌ستی

 کرد به‌ خوێندنی پێشه‌کی سه‌رف و نه‌حو و سه‌رکه‌وتوانه‌ ملی

 نایه‌ خوێندن و دڵ گه‌رم بوو . به‌ڵام ده‌ستی بێ ڕه‌حمی ڕۆژگار

 چاره‌نووسی ئه‌م منداڵه‌ 11 ساڵه‌ی جۆرێ تر داڕێشتبوو .

وه‌کوو له‌م شێعره‌ی دا که‌ ئه‌ڵێ

پریشانم پریشانم به جان و دل پریشانم ز قید بندغربت یازدوری

 قوم و خویشانم

من از عهد طفولیت که از بازیچه محرومم چه عمری را بسر بردم

 به طفلی در دبستانم

به تدریس الف باء و به جزء عمه ی قرآن مقیم حجره ی مسجدبه

 همکاری رفیقانم

قبول زحمت غربت قناعت لقمه ی درها به انتظار دانش جو به

 فیض علم یزدانم

زسن یازده سالگی مرا دچار وی گشتم قضا دست مرا بشکست

 به امر رب رحمانم

زدست چپ سه انگشتم چنان قطع ابد گشتند همان نقص الید ما

 شد به نقص علم و عرفانم

پدر پیر و کهن مادر ولی ما نورس و نادان تولای وطن گشتیم ز

 قحطی غله و نانم

زغربت مدتی نگذشت پدر ناگه برحمت شد به هم آشفت یکباره

 تمام وضع و میزانم

به زانو میزنم هر دم دو دست حسرت انگیزم زرفتار و زکردارم پشیمانم پشیمانم

ندانستم پس اندازی کنم از بهر فردایم نگفتم من به خود هرگز

 دریغا من نمی مانم

سفر دور و دراز است و ندارم توشه ی راهم به امید عطا هر دم

 به درگاه کریمانم

زمحرومی بگویم اعتراف از بی وفایی خود درین غربت نپرسیدم

 خبر از آشنایانم

چو اصل زادگاه من هجیج است آن همی دانم محل مدفنم آخر کجا باشد نمی دانم

الا ای سعد بی ترسیم به یار خود چه بنویسیم نداریم مطلبی

 دیگر بجز از آه و افغانم

له‌ ته‌مه‌نی یازده‌ ساڵیدا تووشی چاشنی دینامیت تێت و ئه‌ته‌قێ

 پیایا و سه‌ ئه‌نگووسی ده‌سی چه‌پ و چاوێکی نوقسان ئه‌بن ئه‌و

 کاته‌ به‌ هوی نه‌بوونی دوکتۆر له‌م ناوچه‌ دا و کاری بوونی 

زامه‌کانی ، دوای هه‌وڵ و ته‌قالاییکی زۆر له‌ لایه‌ن جه‌ڕاحی به‌ ناو 

بانگی هه‌ورامان ( شێخ مه‌حموود)) زامه‌که‌ی ساڕێژ ئه‌بێت به‌ڵام 

ده‌س و چاوی نۆقسان ،وه‌کوو دیاره‌ ڕۆژگار گه‌ۆره‌ترین کۆسپ له‌ 

به‌ر پێی ئه‌م منداڵه‌ دا ئه‌نێ تا نه‌ توانێ له‌ خوێندن به‌هره‌ی باش 

بگرێ به‌ فه‌رمووده‌ی خوی پێش ئه‌م مۆقه‌ده‌ره‌ ( ته‌قینه‌وه‌ی 

چاشنی دینامیت به‌ ده‌ستیا) خه‌ریکی فه‌قیه‌تی بوه‌ و وه‌زعی 

ئابووریان تاریفی نه‌بووه‌ ،ده‌وروو به‌ره‌که‌ی خوی ئه‌ڵێن ئاها 

که‌وتوه‌ته‌ بارا بۆ سواڵ کردن !! ئیتر ئه‌میچ له‌ حۆجره‌و فه‌قیه‌تی و 

خوێندن ئه‌تۆسێته‌وه‌ و به‌ جێی تێلێ و به‌ قه‌وڵی خومان وته‌نی 

ئه‌چێته‌ سه‌ر چڵی ڕک و به‌ هیچ زوانێ نایێته‌ خواره‌وه‌ . له‌و کاته‌و ‌

دوا سه‌ره‌نج ڕاکێش بوونی ژیانی ده‌س پێ ئه‌ کات .منداڵێکی 11 

ساڵه‌ی نۆقسان و نه‌دار (چوون له‌و ته‌قینه‌وه‌ ‌ دا چاوێکی و سێ 

ئه‌نگووسی ده‌ستی چه‌پی له‌ ده‌س ئه‌دا) قسه‌ی خومان بێ له‌ 

منداڵیدا هه‌م خوی هه‌م زهنی عه‌جوول بوون ، ئاواره‌ی ئه‌م لاو

ئه‌ولا ئه‌بن .به‌ڵام میرزای ئێمه‌ چوون ڕۆحێکی به‌رزو کۆڵ نه‌ده‌ر و 

میشکێکی تێژ و وردبینی هه‌بوه‌ هه‌ وڵی داوه‌

وه‌کوو قانع ئه‌ڵێ نانی سه‌پانی خوی به‌ ده‌ست بێنێ ڕیشه‌ی 

ته‌مه‌ڵی له‌ بن ده‌ر بێنێ

میرزا ئه‌بێ به‌ جه‌وانێکی پێ گه‌ییشتوو ده‌سی دایه‌ کاروانچیه‌تی

  گوێز و هه‌ناری ئه‌برده‌ کوردستانی ئه‌ودیو و موریوان و شاره‌کانی 

تر ، بو هوی گرانی و نه‌بوونی گه‌نم جارێتر له‌ زێده‌که‌ی خۆیان 

ئاواره‌ ئه‌بن و له‌ دێی کۆڵیژ نیشته‌ جێ ئه‌بن له‌وێ ده‌سی داوه‌ته‌ 

سنعه‌ت و فرمانێک که‌ له‌ به‌ر چاو ئێمه‌ بۆ ئه‌و سه‌خته‌ وه‌ک ( 

کڵاش چنین، که‌نوی هه‌نگ درووست کردن، زه‌ننیانه‌ تڵاین 

درووست کردن، سه‌ماوه‌ری سکه‌ڵین درووست کردن ، حه‌ڵه‌بی 

سازی ) ئه‌م کارانه‌بۆ ئینسانی ساق به‌ سه‌ختی ئه‌کرێن و 

دیقه‌تی باشیان گه‌ره‌که‌ ئه‌مه‌ سه‌رنج ڕاکێشه‌ که‌ میرزای ئێمه‌ به‌ 

جوانی ئه‌نجامی داون له‌ حالێکا که‌م ئه‌نداکیچ بووه‌ . ئه‌ڵێن پیاوێکی 

یه‌ک ده‌س ئه‌روا به‌ گژ شێڵانه‌ی پیاوێ ترا ، ساحێبی شێڵانه‌که‌ 

تێت و ئه‌بینێ که‌سێک ها به‌ گژ شێلانه‌که‌وه‌ ئه‌وه‌ ها به‌ گژ 

شێڵانه‌که‌وه‌ ئه‌ترسێ ، ساحێبی شێڵانه‌که‌ سه‌ر به‌رز ئه‌کاته‌و 

ئه‌ڵێ کا برا سکم بۆ ئه‌وه‌ نه‌ماسیوه‌ که‌ به‌ دزیه‌تی شێڵانه‌ کانم 

ئه‌خوی ، سکم بۆ ئه‌وه‌ ماسیوه‌ که‌ من به‌م دوو ده‌سه‌ ساقه‌و 

ناتوانم بڕۆم به‌ گژ ئه‌م شێلانه‌دا ئیسه‌ تۆ چۆن به‌ ده‌سێکه‌و چوو 

وی به‌ گژیا . له‌وێ دڵی له‌ گره‌وی خاتوو ((سه‌لما ))ناوێکا دۆڕاند و 

به‌ یه‌ک گه‌ییشتن و بوو به‌ هاوسه‌ری و شان به‌ شانی میرزا 

ماندوو بوو . به‌ری ئه‌م ژیانه‌ هاوبه‌شه‌ ، بنه‌ ماڵه‌یێکی قه‌ره‌باڵغ و 

خوشبه‌خت بوو ، پێنج کوڕ و سێ کچ ، هه‌رکامیان ماڵێکی ئاوه‌دان 

کرده‌وه‌، به‌ڵام له‌ کۆتایی ئه‌وهه‌موو مه‌ینه‌ت و چه‌رمه‌سه‌ریه‌دا ، 

سه‌لما خاتوون هه‌ر دوو پێی کرد به‌ که‌وشێکاو چوه‌ سه‌رچڵێکی 

به‌رز و وتی من مترزام ناوێ و نابێ بی بینم ، به‌ هیچ شێخ و مه‌لا 

و ژیر و کوێخا و ده‌م ڕاسێک له‌ قسه‌ی خوی نه‌هاته‌ خواره‌وه‌ ، ئیتر 

میرزا مه‌جبوور که‌وت هێلانه‌ی چه‌ند ساڵه‌ی بۆ به‌جێ بهێڵێ و 

بێته‌ لای کوڕه‌کانی له‌ شاری مه‌ریوان و سه‌لما خاتوونیچ هه‌تا 

ئاخری ژیانی به‌ ته‌نیا له‌ کانی حسه‌ین به‌گ مایه‌وه‌ و هه‌ تا مردنیچ 

سه‌لما خاتوون هاوسه‌ری شه‌رعی میرزا بوو به‌ڵام به‌ جیا ئه‌ژیان .

ئه‌گه‌ر به‌ وردی لاپه‌ڕه‌کانی مێژووی هه‌ر شاعێریکی گه‌له‌که‌مان و 

ماباقی نه‌ته‌وه‌کانی تر بکه‌ین بۆمان ده‌ر ئه‌که‌وێ که‌ هه‌موویان به‌ 

شێوه‌یێک ده‌ر به‌ ده‌ری و ئه‌م لاو ئه‌ولا گه‌ڕانیان که‌وتوه‌ته‌ به‌ر هه‌ر 

یه‌ک به‌ بۆنه‌یێکه‌ وه‌، هێندێ به‌ بۆنه‌ی ئاڵۆزی نێوان ئه‌و وو 

ده‌سه‌ڵات داری ده‌ڤه‌ره‌که‌ی، هێندێ به‌ بۆنه‌ی پڕ کردنی 

تۆشه‌به‌ری عیلم و زانیاری و هێندێ به‌ بۆنه‌ی په‌یدا کردنی 

مشته‌ری شێعر و هێندێ به‌ هۆیه‌کانی تره‌وه‌ ، جیاوازی ده‌ربه‌درری 

و دوور که‌وتنه‌وه‌ی میرزای ئێمه‌ له‌ زید و ماوای له‌ گه‌ڵ ئه‌وانا 

له‌وه‌یه‌ که‌ میرزا به‌ر له‌ وتن و نووسینی شێعر ، برسیه‌تی و 

نه‌داری تۆشه‌به‌ری کۆچڵاو کۆچی کردوه‌ته‌ شانی و پووزه‌وانه‌ی 

ده‌ربه‌ده‌ری به‌ستوه‌ته‌ پای . ئه‌وزانیاریانه‌یچ له‌م گه‌ڕانه‌ ده‌سی 

که‌وتوه‌ وه‌ک ئه‌ڵێن ته‌و‌فێقیکی ئیجباری بووه‌ .

له‌ژیانی ئه‌م میرزایه‌دا زۆر چت ڕووی داوه‌ که‌ وه‌ک حیکایه‌ت و 

په‌نده‌ بۆ نموونه‌ میرزا له‌ میر منداڵیدا شوانی گه‌له‌ له‌ته‌ی خویان 

ئه‌بێت و ڕۆژیک بزنێک فره‌ ئه‌زیه‌تی ئه‌ کات ئه‌ میچ پیاوانه‌ گۆچانێ 

ئه‌سره‌وێنێ به‌ین شاخانی ، دوای ماوه‌یێک بزنه‌که‌ ڵه‌ڕ و لاواز 

ئه‌که‌وێت نازانن ده‌ردی چیه‌ و میرزایچ زاتی نابێ بێژێ ئه‌مه‌ 

ده‌سکاری منه‌ ،خۆلاسه‌ بڕیار ئه‌ده‌ن سه‌ری ببڕن ، کاتێ سه‌ری 

ئه‌بڕن میرزا ورد بینیه‌که‌ی گوڵ ئه‌کات و ده‌س و برد سه‌ره‌که‌ی 

ئه‌ڕفێنێ تا بزانی بۆ وای لێ هاتوه‌ ، خه‌یرا جێگه‌ گۆچانه‌که‌ به‌ 

چه‌قۆ ئه‌بڕێ و ته‌ماشا ئه‌کات به‌ینی شاخه‌کانی پڕ بووه‌ له‌ هه‌و و 

کیم و کرم لێی داوه‌ عازا کرمه‌کان ئه‌خاته‌ سه‌رتاشه‌ به‌ردێک و خور 

لێیان ئه‌دات و ئه‌مرن ، ماوه‌یێک زۆری پێ ئه‌چێت میرزا بۆ ورده‌واڵه‌ 

فرۆشتن ئه‌ڕوا به‌ره‌و هه‌ورامان ، له‌ چایخانه‌ دا ئه‌نیشێ چایی بخوا 

ته‌ماشا ئه‌کا کوڕێکی به‌ ته‌مه‌ن گه‌نج ڕه‌نگی زه‌رد و له‌ڕ و بێ گیان 

دایشتوه‌ لێی ئه‌پرسێ بۆ وات پێ هاتوه‌ : ئه‌ویچ ئه‌ڵێ دوکتۆر 

نه‌ماوه‌ نه‌چووبێتمه‌ لای له‌ ده‌ردم تێ ناگه‌ن و منیچ ئاوا گیرۆده‌ی 

ئه‌م ده‌رده‌م ، میرزا بیری بزنه‌ ئاقیبه‌ت شه‌ڕه‌که‌ی خویان ئه‌کاته‌و 

پێی ئه‌ڵێ دا بیر بکه‌ره‌و بزانه‌ سه‌رت نه‌ته‌قیوه‌ ، ئه‌ویچ ئه‌ڵێ کاتی 

خوی له‌ غار غارێنی به‌ر له‌ بووک هێنان قاتره‌که‌ رفاندمی به‌ و 

سه‌رم دای له‌ سه‌ر به‌رانی گه‌وڕه‌که‌دا ، میرزا له‌ دڵی خوی ئه‌ڵێ 

له‌ گه‌ڵ بزنه‌که‌ وه‌کوو یه‌ک وانه‌ ، ئه‌ڵێ بچۆ سه‌رت بتاشه‌ و نیمه‌ 

نمه‌ک درووت بکه‌ و وه‌ک که‌ لانه‌ی پێ بکه‌ و ناوڕاستی پڕ که‌ له‌ 

شه‌که‌ر و بۆ ماوه‌یێک بیگره‌ له‌ سه‌رت ، کوڕه‌که‌ وا ئه‌کات و چاک 

ئه‌بێته‌وه‌ . و چتانی تر زۆرن له‌ ژیانی میرزادا .

میرزا و شێعر نووسین

به‌ر له‌م باسه‌ با ته‌عریفی شێعر بڵین که‌ دوو بۆ چوونی 

جیاوازهه‌یه‌ بۆ هۆنه‌ر شێعریچ هۆنه‌ره‌ ، یه‌کێک ئه‌وه‌یه‌ که‌ هۆنه‌ر بۆ 

هۆنه‌رمه‌ند یان شێعر بۆ شاره‌زای شێعر ، دووهه‌م ئه‌وه‌یه‌ که‌ 

هۆنه‌ر و شێعر بۆ هه‌موان ، شێعری بڕێ له‌ شاعێره‌کانمان بۆ 

شاعێره‌ و تێ گه‌ییشتن بۆ هه‌موان زۆر سه‌خته شێعری میرزا له‌ 

بۆچوونی دووهه‌م دا ئه‌گونجێ و له‌ سه‌ر ئه‌و بۆچوونه‌ وتراوه‌، 

ژیانیچی حه‌ر وا بوو‌ه‌ ئه‌گه‌ر ته‌ماشای زۆربه‌ی شێعره‌کانی بکه‌ی 

بۆ دۆست و برا و ڕه‌فێقی نووسیوه‌. فره‌یێک له‌ شاعێره‌کانمان بۆ 

نووسینی شێعر ئه‌وه‌ڵ چوارچێوه‌یێک به‌ ناوی دیوانیان هاوردوه‌ته‌ 

به‌ر چاو ، که‌چی میرزای ئێمه‌ ئه‌سڵه‌ن ئه‌ خه‌یاڵیچیا نه‌هاتوه‌ که‌ 

ڕۆژێک چاپیان بکات .

هه‌ر وا که‌ له‌ دیوانه‌که‌ی دا هاتوه‌ ئه‌م پیاوه‌ مه‌زنه‌ شێعری بۆ دڵی 

خوی وده‌ورووبه‌ری وتوه‌ یانی جار جارێک شێعره‌کانی ئه‌کاته‌ 

مه‌ڵهه‌می زامه‌ کانی و به‌و ساڕێژیان ئه‌کات .

به‌ دڵنیاییه‌وه‌ ئه‌توانم بڵێم میرزا سه‌عدۆڵڵا ده‌قی مه‌عنای تاکه‌ 

شێعرێکی عه‌بدۆڵڵا په‌شێو شێعری نووسیوه‌ که‌ ئه‌ڵێ :

ده‌ستم وتیه‌ په‌نجه‌ کانم

با له‌ مه‌یدان بتانبڕن

به‌ڵام هه‌رگیز نه‌تانکڕن

ده‌گاگا 16/12/1390 هه‌تاوی

نوشته شده توسط هاوار در ساعت 18:37 | لینک  |  نظر بدهید
 




[ سه شنبه دوازدهم آذر 1392 ] [ 8:51 ] [ فاتح سعیدی ]
     پاییزه شیعره و  

هه نگام به هه نگام  چنی

     پاییزی ، 

ئاره زووما ،گیلوو په ی ویم

جه  ده شتی و ده ری  بی گه ردت

که روو  سه یران ،باخ و هه ردت

ئا میته بوو  به خشه خش  چنی خه زانوو  داره کا

 دیمه نی وه ش  هه زار  ره نگی گونای  زه ردت !!

             *          *          *

سا لای سال ، ته می خیال

عه زره ته مه ن ، جه سه ر که شی  سه ر ی به رزم

جه شه وگاری  دریژته نه 

هورزو بیاو  به هه وروو  لاو هه ساره کا !

تا ئاسمانی گردی یه کسه ر ،گیرونه وه ر !

بوونه  واران

به ریهیله و به تاو    واروو، وهلات  داروو

 ساراو  ده شت  و که ش و که مه ر

 به لکوو  بدو  په له ی  سالت

یاخو ،بوونه  ئه وه ل   وه رویی  که له هه رزی

شاخی به رزی ،که ل و  یالت 

          *           *         *

بوو  په له وه ر

جه  وه ره تاو ،دول  و سه رکاو

جه سه یه و    لانساره کا،

گیلوو شادی  و  وه شی که روو

هه ر  کو  بلی ،عازا ،وه لته ر نزانی به روو 

چنی   ویاره و  له ته  له توو    بالداره کا 

 پاییز ،پاییز ،ده و   هه والت !

        *       *        *

من  ،مه زانوو  چی  خیالم   حه یرانوو  تون ؟  !

مه جنوون  ئاسا  ویلی  له یلین ، یا سه ربه خون  ؟

جه دوو ری  تو ،فکر و هوشم سه ردی بی هیز ،

 لاشه ی  مه رده ن !

تو ، هه ناسه ی  عیسای  مریه م !

ماچا :پاییز ،فه سلی  خه زان ،ماته مینا ،چن خه مینا !!

ماچوو : درون، واته ی  ناحه ز ،جه وراو  سته م !

  هاژه و  وایا و  خشه و  گه لای

چنی برووسکه و  گ رمه و    هه وری

 زاخاو ده ری    په ژاره و خه م !

 


[ دوشنبه بیست و نهم مهر 1392 ] [ 22:4 ] [ فاتح سعیدی ]

   دلسؤزی ناشی             

زه­لامي بوو ته­مه­ن پیربوو

خاوه­ن مندالیکی ژیربوو

مندالی نارد له مه­کته­با ده­رس بخوینی ،

خؤی بنوینی

له داهاتوو خوینده­وار بی تا هؤشیار بی

نه­کو نه­زان ولاساربی

مندالی پاک،به هیزو چاک

ماوه­ی دوو مانگ له مه­کته­ب بوو

ئه­هات،ئه­چوو

رؤژی باوکی دای له بیری،رؤله­ی ژیری

 خوینده­واره !

خوو ره­وشتی چه­نده جوانه،چه­ند نازداره

 بچم بینم قه­باله­کان

نه­سه­خی گشتی ماله­کان

بنچاقی باخ،نؤره­ی ئاویی

،بیخوینی بوم هیوای کورم

لیم مه­علووم کا ،لای نزارو خؤره­تاویی

سه­دان ساله،له ئه­م ماله

من تامه­زرؤم بو کؤری خؤم ،خوینده­واربی !

ده­ری هینا له ژیری کا ،سه­ندؤقی ره­شی ژه­نگاویی

سه­ندؤقی بوو پر له کاغه­ز

هیندی به­لگه­ی لووله ­کراو ،ره­نگ هه­لگه­راو

کؤرت ودریژ

به بوست به گه­ز !

وتی :وه­ره کوری ژیرم

بؤم بیخوینه قه­باله­کان

هه­تاکو ماوه له بیرم !

کوری وریا ،زوو هان دریا

خیرا هه­لسا

له په­نای باوک ،زؤرله سه­رخؤ

دانیشت له سه­ر هه­ر دوو ئه­ژنؤ

وتی :بابه ،ئه­مه چییه؟ نه په­رتووکه

 نه ده­فته­ره!

نه پینووسه ،نه کاغه­زه !

شمشاله یا لووله­ی گه­زه ؟!

وتی:رؤله قه­باله یه

بوم بیخوینه له­م په­ژاره ده­رم بینه!

به­لام ،ئامان سرری مالم مه­درکینه!

به لای که­سه­ونه­یکه­ی بلاو،گلینه­ی چاو

بوم بیخوینه ،جووله نه­که­ی ئاله­م شوینه!

وتی :بابه من نازانم  ئا به­م شته ناشاره زام

 له ناچاری ،بؤبیگاری

خؤی خه­ریک کرد،به بؤله بؤل

ئه­مه ئه­لفه ،ئه­وه  وییه ،ده­بیته ئاو

ئه­وه دییه!

باوکی تووره­و له­خؤ رازی

دلسؤزی بو کؤرپه­ی نازی!

وتی:به­س که چاوت ده­رهات

له­م دوو مانگه چیت خویندووه؟!

بروا چه­نده ناله باره !

مه­ر من ده­لیم ئه­وه شاره !؟

خه­لکی ئه­لین :کؤری ،ژیرو خوینده­واره !

لی ئالؤز بوو دای په­لامار

کور  ،که هه­لهات کردی هاوار

له سه­ره­تای یه­که­م سالی ،له مندالی

له مه­کته­ب وخوینده­واری،

له ماموستاو ئامؤژگاری

ئاوا هه­لهات

ده­ک نه­یبینی ،به­ختی شوومی  ناله­باری !!

                                                                     

    مه ریوان    20/1/1387               ( خه لات )

 

[ یکشنبه چهاردهم مهر 1392 ] [ 22:45 ] [ فاتح سعیدی ]
    کتیبو (شه‌به‌ق)ی، شیعر و خورمی

    کتیبو (شه‌به‌ق)ی، شیعر و خورمی

       ئاینیی  په ی نوجوانه کا چاپ کریا وئامانه بازاروکتیب

       وره شیه کا .ئی کتیبه 48 لاپه رین چنی عه کس و 

       دیمه نی  تایبه تیشا  که به شیوازوو خورما (چیستانا) 

       به زوانی سورانی و زوانی هه ورامی نویسیان.تارادیو،

       متاو یاریده روو په روه رده که رده ی ویر وهوشو نوجوانا 

       بو سه رو فام وئاوه زی دینی وفیر بیه ی زوانه که یشا،

       هه لبه ت لازما موعه للیمه دلسوزه کی جه فیرگه کانه 

       یا ئه دا وتاته شا یاری ده ریشا با و  ده سشاگیرانی تا

      گنانی را !  

                                   فاتیح سه‌عیدی

..............................................................................................................

نموونیو  جه  کتیبوو (شه به قی  )   


  روله بیناسه ،ئه م  پیشه وایه

                        ریبه ری راسی هه ردوو دنیایه

  هاته ئه م دنیا،باوکی نه ما بوو  

                         له ری سه فه ردا ،له دنیا ده رچوو

  تلفی هه تیو بوو،ده یلاوان   دایکی

                          تاله بیری چی،په ژاره ی باوکی

  دایکی ،فه وتی کرد ،ته مه ن شش ساله

                        بروا  مه ینه تی ،ئه و  ژینه تاله

  له شاری مه که ،هاته دنیاوه 

                       دوو جارهه تیو که وت،هیچ نه حه ساوه

  له کاتی گه نجی،خوو ره وشتی  جوان 

                       ئه مانه ت دار بوو ،جیگه ی ئیتمینان 

 هه والی وه حی،هینا له ئاسمان 

                        بیکه ن به یاساو ریبازی ژیان 

  ته مه ن چل سال بوو ،خوا هه لی بژارد 

                       بو پیشه وایی ،بو کومه لی نارد 

   کاتی فه وتی کرد ،شه سوو  سی سال بوو 

                   خوزگه م به حالی ،به ره و به هه شت چوو 

   ناویی بزانه ،روله ی وریا و ژیر 

                 له قه بی ئه ون  ،به شیر  ونه زیر   

                           ؟

                        

[ جمعه یازدهم مرداد 1392 ] [ 6:56 ] [ فاتح سعیدی ]
                     کوچ 

بشر، دو باره به جنگل پناه 

خواهد برد

به کوه خواهد زد

به غار خواهد رفت !

*

تو کودکانت را برسینه می فشاری گرم

وهمسرت را چون کولیان خانه به دوش

میان آتش وخون می کشانی از دنبال ،

وپیش پای تو ازانفجارهای مهیب،

دهان دوزخ وحشت گشوده خواهد شد

وشهرها همه در دود وشعله خواهد سوخت

وآشیانها برروی خاک خواهد ریخت !

وآرزوها در زیر خاک خواهد مرد!

*

خیال نیست عزیزم

صدای تیر بلند است و ناله ها پیگیر

  و برق اسلحه ،خورشید را خجل کرده است !

چگونه این همه بیداد را نمی بینی ؟

چگونه این همه فریاد را نمی شنوی ؟!

صدای ضجه ی خونین کودک (عدنی ) است 

وبانگ مرتعش مادر ویتنامی

و......................................

که در عزای عزیزان خویش می گریند

وچند روز دگر نیر نوبت من وتوست  !

که یا به ماتم فرزند خویش بنشینیم

ویا به کشتن فرزند خلق برخیزم !؟

ویا بکوه،

     به جنگل ،

                 به غار،بگریزیم !

*

پدر.....

*

تو ای .......

*

گلوی خشک مرا بغض می فشارد تنگ

وکودکان مرا لقمه در گلو مانده است

که چشم انها با اشک مرد بیگانه است 

*

چه جای گریه ،که کشتار بیدریغ  حریف،

برای خاطر صلح است و حفظ آزادی

و هر گلوله که بر سینه ها شرر افشاند،

غنیمتی است!

که دنیا بهشت خواهد شد !!

*

و.....

بیا به حال بشر ،های های گریه کنیم

که با برادر خود هم نمی توان زیست

چنین خجسته وجودی،کجا تواند ماند ؟

چنین گسسته عنانی ،کجا تواند رفت ؟

صدای غرش تیری  دهد جواب مرا :

به کوه خواهد زد،

به غار خواهد رفت،

بشر دو باره ،به جنگل پناه خواهد برد !

......................................................................

                        (منتخبی از شعر کوچ  فریدون مشیری)



[ دوشنبه سیزدهم خرداد 1392 ] [ 22:24 ] [ فاتح سعیدی ]
 موسه میت ته زمینی له غه زه لی

    وه فایی  لاپه ره ی 52 دیوانی

        شیعره کانی ---87/9/14

  که من خوم خسته مه یخانه به هیوام له ئه مانت بم

   له حالی مه ستی شیواوم،له ئامیزو دامانت بم

ئه گه ر حاشا نه که ی لیمان،ئه وینداری شه وانت بم

(ده میک ساقی ده مت بینه،ده خیلی چاوه کانت بم)

(به جامیک ده ستی من بگره،فیدای پیری موغانت بم)

                   *          *          *

 له کوره ی شه راره ی نارت ،به وینه ی شه معی سووزانم

  بی ره حم وئیلتیفاتی تو،به قرچه ی جه ر گ  پرووزانم

   چون بالنده ی برینداری ئه سیری چه نگی بازانم

 (له دوولا مه ست وحه یرانم،به قووه ی جه زبه نازانم)

  (نه سه رگه ردی سه روگه رده ن،نه قوربانی له بانت بم )

                    *         *             *

ده میک ته نها چون بایه قوش،ماواو مه نزل که لاوه ی چول

ده می وینه ی قه ل ودالی،به ته نها نیشته ی هه رد ودول

منیش هه ستم له گولشه ن بوو ،بم به هاورازی غونچه وگول

 (چ خوشه وه جدی سه رو  وگول،به دینی قومری و بولبول)

 (ده میک شه یدای قه د وبالات ،ده میک شیتی ده هانت بم)

                    *            *          *

به تاسه ی تو ،ته مه ن رویی وتی په ری هه موو عومرم

مه ست و حه یرانی چاوت بووم،پیاله ی سه ر پری خه مرم !

ئاوات له چاویی حوورناکه م،ئه گه ر له ئامیزت نه مرم

(له وی روژی که رووت  واکردولیت پرسیم،هه تا ده مرم)

(به بوی جه ننه ت ده بی من هه رله سه ر رازی نیهانت بم )

                  *          *           *

شه وتا سه حه ر،وه کو دایه ن،کورپه ی دلم  ده لاوینم

به بلیسه ی گرری هه ناو،وه کو  موم  خوم ده سووتینم

(خه لات) ئاسا،ده لیم عه شقت ئاشکرا بوت  بدرکینم !

(به یادی زولف ورووی تو،وه ک(وه فایی)هه ر ده نالینم)

(ده بی تا روژی مه حشه ر،تازیه دار و روزه خوانت بم )

                        (خه لات  )


[ شنبه چهارم خرداد 1392 ] [ 0:23 ] [ فاتح سعیدی ]
   ........   مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

امکانات وب